‏نمایش پست‌ها با برچسب احادیث. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب احادیث. نمایش همه پست‌ها

۱۳۸۷/۱۲/۰۹

افراط و تفریط



خیلی وقت بود قصد نوشتن در این باره را داشتم، اما میترسیدم.. از اینکه خودم دچار همان آفتی شوم که میخواهم راجع به آن بگویم!
اما بحث ها و جدل های انتخاباتی هر چه بیشتر رنگ میگیرند نیاز به این مطلب بیشتر حس می شود.

حتما" تا به حال به نام "فاطمه رجبی" ونوشته های (بخوانید هتاکی) ایشان برخورده اید. که در آخرین اظهاراتشان مسئولین فرهنگی نظام جمهوری اسلامی را به علت انتقاد از شاهان قاجاری مورد سرزنش قرار دادند ! چرا؟ به این دلیل که در کتیبه ای در کاظمین نشانی از ناصرالدین شاه دیده اند !! الله اکبر..

به گمانم کسی که موجب نارضایتی پدرش شود، آن هم فرد موجهی مثل آیت الله دوانی.. عاقبتی بهتر از این پیدا نخواهد کرد!

امام صادق علیه السلام می فرمایند «دو گروه كمر مرا شكستند، عالم فاسد و جاهل مقدس مآب».

و جاهل مقدس مآب..



و در ادامه ی این درد (هرچند نه به شدت بالا)، طرفداران متعصب دو گروه اصلاح طلبان و اصول گرایان را مورد خطاب قرار می دهم;
اشتباهات و مشکلات فرهنگی که در دوران آقای خاتمی گریبان گیر این کشور شد و آثار آن که هنوز هم مشهود است بر هیچ کس پوشیده نیست، حتی طرفداران (که البته آنها این ضربه ها را در لباس اصلاحات می بینند!)
و یا به عنوان مثال حضور ایشان در بعضی محافلی که انسان دچار پارادوکس میشود که آیا شوخی و خنده با نامحرم از موارد حرام در احکامی که ایشان در این لباس باید مبلغش باشند، نیست؟!
شاید نیست..!

اما قبول کنید طرفداری هایی از جنس تعصب در این طرف هم آنچنان زیبا نیست..
بی توجهی به اظهارات جناب مشایی راجع به کشور دوست! یعنی اسرائیل و در پاره ای اوقات بی محلی به نظرات مراجع و مواردی دیگر.. .
خواهش میکنم اینها را هم ببینید.
باید از مطیع بودن در مقابل ولایت فقیه، تلاش های مستمر ایشان و همچنین خوانده شدن دعای فرج در مجمع سازمان ملل و.. همانقدر احساس شعف کرد که از بی توجهی های مذکور و بعضی مشکلات مدیریتی احساس ناراحتی!

حضرت علی علیه السلام می فرمایند:

لا تَري الْجاهِلَ الاّ مَفْرِطاً اَوْ مُفَرِّطاً.
نادان را هميشه تندرو و یا کندرو میبینی.


بله، انسان ممکن الخطاست! اما این خطاها را حداقل ببینیم..
و در پایان با بهره گیری از حدیثی از یکی از معصومین علیهم السلام، پیشنهادی دارم:

حق را ملاک شناخت افراد قرار دهید، نه افراد را معیاری برای حق.


یا علی

۱۳۸۷/۱۰/۱۷

تفکر جایگزین اشک؟!



امام حسين (ع) بيشتر از آب، تشنه لبيک بود، اما افسوس که به جاي افکارش، زخم هايش را نشانمان دادند و بزرگترين درد او را بي آبي معرفي کردند (علي شريعتي)


تازگی به این کلام جناب شریعتی زیاد برخورد کردم، چه در وب و چه در اس ام اس.
حرفی در نگاه اول روشنفرکانه و منطقی..
طبیعت جوان پویا و نوگراست، و این ویژگی باعث میشه که اینگونه سخنان اکثر طرفدارانش رو این قشر تشکیل بدن.
و اما راجب این سخن..
واضحه که اهداف و افکار اباعبدالله الحسین علیه السلام، دانستن و ادامه دادنش بر همه ی ما واجبه ، تا آنجایی که فرموده اند اشک با معرفتها بسیار قیمتی تر است.
اما با همه ی این توصیفات آیا این دلیل میشه که شان روضه ی سید الشهداء را پایین بیاریم؟
آیا همین اشکها و پیوند خوردن با عاطفه نبود که این نهضت رو زنده نگه داشته که الان شما اصلا بتونید راجع بهش حرف بزنید؟
در جای جای سیره ی ائمه علیهم السلام داریم که بر پابرجا بودن ذکر مصیبت تاکید داشتند و اول گریه کننده بر مصیبت جدشون، خودشون بودند.
خود امام خمینی رحمه الله علیه می فرمودند منبرهای ما (که خط دهنده ی جریان های فکری ما هستند) رو روضه ی اباعبدالله الحسین علیه السلام زنده نگه داشته..

و بنده میخواهم بگویم که شریعتی عزیز، یادآوری زخم های تن سالار شهیدان و اصحاب نازنینشون ار ابتدایی ترین اثراتش این هست که من روسیاه رو شرمنده میکنه از معصیت و بی معرفتی نسبت به حق این عزیزان..

فردی اومد خدمت یکی از معصومین علیهم السلام عرضه داشت آقا شما همتون نور هدایتید و کشتی نجات، پس چرا این لقب به جدتون سیدالشهدا علیه السلام نسبت داده شده؟
ایشون فرمودند بله ولی حسین علیه السلام تندروترین کشتی است که از گرداب ها به سرعت عبور میکند..
بنده به تعبیر خودم میگم که امام حسین علیه السلام انقدر به تنشون زخم نشست که نجات رو برای من و شما راحت کردند..
ابالفضل العباس سلام الله علیه انقدر شرمندگی کشیدند در برابر اهل حرم و علی اکبر و قاسم و آنقدر "نه" شنیدند در برابر اجازه میدان خواستن از اباعبدالله الحسین که خداوند تا قیامت به عباس و متوسلینش "نه" نگوید..

آب، ما كى ز عدو مى‏ خواهيم؟‏
ما در اين دشت، عمو مى‏خواهيم‏
گر نشد آب ميسر گردد
به عمو گو به حرم برگردد


و یک دعا..
دکتر عزیز امیدوارم که این کلامت باعث این نشود که حتی یک نفر نسبت به این روضه ها (که بقای اسلام مدیون این روضه هاست) حتی ذره ای دلسرد شود!

۱۳۸۷/۰۸/۰۷

پناه


حتما در دوران بچگی براتون پیش اومده که به خاطر شیطنت, پدر یا مادر میخوان تنبیهتون کنن, و در مواردی که عمق شیطنت بیشتره گاهی اوقات هم دنبالتون کنن!
خوب در این مواقع چیکار میکردیم؟ مگه از پدر و مادر هم پشتیبان بهتری گیر میاد؟ خیلی اوقات با همه ی ترسمون میرفتیم به آغوش همون پدر و مادر و گریه میکردیم..

راستش امروز به یه حدیثی برخوردم که دقیقا" این ماجرا رو به یادم آورد:

و فِرّوا إلی الله مِنَ الله (امیرالمومنین علیه السلام - نهج البلاغه, خطبه 24)

یعنی هر کجا ترسیدید, متوحش شدید از خوف خدا و از دست خالی بودن خودتون, به خود خدا پناه ببرید..
انصافا" خیلی قشنگه, به خودم خیلی چسبید.
آدم یاد اون تیکه از مناجات حضرت علی علیه السلام در دعای کمیل میفته که میفرماین «لا یُمکِنُ الفِرارَ مِن حُکومَتِک»
عجیبه واقعا" این توأم شدن حس خوف و رجاء در اولیای خدا..